Goftaniha | گفتنی ها |Amir Farshad Ebrahimi's PersianWeblog: February 2011

... شناسایی مزدوران ادامه دارد
2011/02/27

مصاحبه حیدر مصلحی وزیر اطلاعات دولت کودتایی احمدی نژاد در برنامه امروز دیروز فردا را اغلب دیده اید و می توانید آن را در اینجا مشاهده کنید .

گرچه اظهارات گوبلز ماآبانه آقای مصلحی بیشتر به اظهارات یک بیمار متوهم و روان پریش شبیه بود اما در آن برنامه می شد به چند نقطه ضعف دولت پی برد ؛ بحران مشروعیت در میان کارگزاران امروزین جمهوری اسلامی و ریزشهای فراوان آنها و ترس آنها از واکاوی تاریخ جمهوری اسلامی ، به عنوان مثال وقتی مجری برنامه داشت از گذشته و تاریخ عملکرد آقای مصلحی سخن به میان می آورد از شهید بهشتی نام برد که برای اولین بار ایشان را وارد فعالیتهای میدانی جمهوری اسلامی نموده ، شهید بهشتی ای که فرزند او امروزه در میان زندانیان و متهمان جمهوری اسلامی است و نام و افکار او امروزه در تضاد عملی با سیاستهای دولت کودتایی است !.

در بخشی دیگر او از شناسایی عوامل در خدمت جمهوری اسلامی صحبت کرد و اشاره کرد که :سرویسهای جاسوسی برای شناسایی عوامل ما در تلاش هستند ! .

از این نکته و با توجه به مشاهدات و گفته های بسیاری از دوستان در راهپیمایی های اخیر ۲۵ بهمن و ۱ اسفند که اعلام کردند : " سال گذشته ما ماسک به صورت داشتیم و حالا این بسیجی ها و اطلاعاتی ها بودند که در خیابانها ماسک به صورت داشتند ! " معلوم می شود پاشنه آشیل و نقطه ضعف اصلی حکومت ترس از شناسایی عوامل سرکوب هست .

به اعتقاد این قلم شناسایی و معرفی مزدوران ریز و درشت حکومت باعث میشود رعب و ترس در دل مزدوران حکومت بیفتد و همین امر به ریزش عوامل سرکوب در جمهوری اسلامی کمک شایانی می کند .

در طی این یک سال سرکوب خونین جنبش آزادیخواهی مردم ایران در حد توان و بضاعت اطلاعاتی این مجال اینترنتی تا کنون چهره های بسیاری از عوامل سرکوب و مزدوران داخلی و خارجی جمهوری اسلامی معرفی شده اند و اکنون با سپاس بی حد و مرز از جان برکفان و دوستان عزیزی که در داخل کشور بزرگترین سهم را در این مهم بر عهده داشته و دارند و امیدوارم در فردای ایران آزاد بدون هیچ واهمه و ترسی نام تک تک آنان را آورده چهار مزدور و سرکوبگر دیگر را معرفی می نمایم :

احسان تولایی ( با نامهای مستعار مهران صفاری و مهندس گودرزی )

نامبرده عضو معاونت فرماندهی اطلاعات نیروی انتظامی می باشد ، عکس فوق که مربوط به روزهای اولیه اعتراضات خیابانی جنبش سبز می باشد نشان می دهد که وی با رخنه در میان مردم و معترضان سعی در مهار شورش و اعتراضات دارد .

محل کار وی در فرماندهی اطلاعات ناجا در خیابان سئول تهران می باشد و در سعادت آباد در خیابان ۱۸ متری مطهری سکونت دارد .

ضمنا نامبرده در خیابان استاد نجات اللهی (ویلا) نبش خیابان سپند ، ساختمان مرجان ، طبقه چهارم در یک شرکت بازرگانی به نام " رایانه گستران عصر ایران " با نام مهندس گودرزی فعالیت تجاری نیز دارد ، به احتمال زیاد شرکت فوق برای یکی از بستگان ایشان (احیانا با جناق و یا برادر زن وی) می باشد و وی در آن شرکت رفت و آمد دارد و چه بسا سهامدارو یا شریک است .

حاج مرتضی شفیعی فراهانی

عضو فعال و احتمالا فرمانده بسیج مسجد آشتیانی ها در خیابان ۱۷ شهریور، ایستگاه ناصری و شاغل در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (صنایع مخابرات ایران، صما) می باشد .

نامبرده که از عوامل اصلی سرکوب و هدایت و سازماندهی بسیجیان و نیروهای چماقدار حزب الله می باشد در بدنه اجرایی انصار حزب الله نیز حضور داشته و در بسیاری از مراسمها و تجمعات این گروهک در کنار دیگر رهبران این جمع همچون حسین الله کرم و فرج مرادیان و ... دیده شده است .

وی همچنین مدت مدیدی است متولی هیات عزاداری ای به نام " محبان الزینب " است که بصورت سیار وهفتگی ، یکشنبه شب ها در شرق تهران برپا می گردد ، از این هیات که مداحی آن چند سالی است بر عهده سعید حدادیان و حاج قدمی است می شود به عنوان یکی از کانونهای تجمع و جذب نیروهای چماقدار از میان جوانان و نوجوانان در شرق تهران نام برد .

منصور ابوالفتحی

از فعالان حزب الله در غرب تهران و عضو بسیج مسجد سالار شهیدان

وی از عوامل سرکوبگر در غرب تهران و ازاعضای بسیج مسجد سالار شهیدان واقع درتهران- فلکه دوم صادقیه- ابتدای بلوار فردوس- خیابان شهید باقری غربی- نبش بن بست سپیدار- مسجد سالار شهیدان می باشد .

عکسهای فوق تاریخ دقیق آن مشخص نیست اما در روزهای تیرماه ماه سال ۱۳۸۸می باشد .

نامبرده شاغل است در یک کارگاه تولید مبل در تهرانسر تهران بوده و در بلوار فردوس خیابان ولیعصر جنوبی سکونت دارد .

علی اکبر صیاد بورانی

فعال در گروههای حزب الله و عضو بسیج ، دانشجوی دانشگاه علم و صنعت تهران

نامبرده از اعضای سرکوبگر حزب الله و عضو بسیج مسجد حضرت زینب و کانون فجر می باشد ، ضمنا نامبرده دانشجوی دانشگاه علم و صنعت و از اعضای بسیج دانشجویی آن دانشگاه نیز می باشد . کانون فجر مسجد حضرت زینب یکی از کانون های فرهنگی هنری بسیج در استان تهران است که در نازی آباد، خیابان شهید عراقی واقع شده است. و از جمله نقاط تمرکز نیروهای سرکوبگر بسیج در منطقه نازی آباد می باشد .محل سکونت نامبرده نیز نازی آباد ، خیابان کوشا می باشد .

گفتنی است وی در جلسات بسیج مسجد محل خود ،مسجد حضرت زینب و همچنین در دانشگاه بصورت علنی و بی واهمه بارها اظهار داشته است که :" خدا را شاکر است که توانسته است در طول این یکسال در فتنه های خیابانی به ضرب و شتم مخالفین بپردازد و از فرصتی که برایش پیش آمده خوشحال است ، وی این سرکوب را برای همقطارانش فرصتی طلایی می داند که برابر است با رزم آوری شهدا و رزمندگانی که در جبهه های جنگ ایران و عراق در مقابل ارتش بعثی بوده اند " .

متاسفانه از بیان دیگر اظهارات و خاطرات وی درباره سرکوبهای خیابانی معذوریم چرا که بیم آن می رود که راوی و منبع ما شناسایی شود اما وی به هر حال به دروغ و برای روحیه دادن به دیگر سرکوبگران و یا واقعیت خود اظهار داشته است در اعتراضات روزهای خردادماه سال ۱۳۸۸ با باتوم فلزی خود که در عکس هم مشهود است مغز یک معترض را پخش خیابان کرده است .

و در آخر اینکه شناسایی سرکوبگران و مزدوران همچنان و با قوت و اهتمام بیشتری ادامه خواهد داشت ...

برچسبها: روشنگری

Farshad Ebrahimi© 27.2.11 | | |

... فردای نامحتوم دیکتاتورها
2011/02/25

فردای آن روزی که به بهانه آ ن نوار ويدئويی افشاگريم بازداشت شده بودم از بازداشتگاه ۵۹ سپاه مرا به بند امنيتی ۲۴۰ اوين منتقل کردند ومثل همه هم بندی هايم زندگی ام خلاصه شده بود در يک سلول دو در سه متری بشماره ۳۴ و سه تخته پتو سربازی و مشتی کاغذ که پر بود از" س" يعنی سئوال " ج " يعنی جای خالی جواب برای بازجوئی که بايد پر می کردمش .

در آن بحبوحه شلوغکاری و رونق کار دادگستری تهران (ايامی بود که سلطان علی خامنه ای مطبوعات را پايگاه دشمن خوانده بود و دسته دسته روزنامه نگار بازداشت می شدند و بغل بغل روزنامه توقيف)٬ بند ۲۴۰ شايد تا بحال اينهمه بازداشتی به خود نديده بود ، کار وبار بازجوها سکه بود!

رفت و آمد زياد بود اولين صدای آشنايی که در گذر اين رفت و آمدها از اتاقهای بازجويی مجاور بند به سلول شنيدم٬ صدای دوست عزيزم محمد قوچانی بود که از مراسم ازدواجش برای چند دقيقه گپ دوستانه آقای سعيد مرتضوی مستقيم فرستاده بودش به اين بند! و اکنون ماهی از آن چند دقيقه می گذشت.

چند روز بعدش هم صدای مسعود بهنود را شنيدم که با بازجويش بحث می کرد وبه سلول هدايت می شد تا که فردايش در راهروی منتهی به بند همديگر را ديديم ! بهنود لبخندی زد واينکه: به فرشاد تو هم اينجايی؟٬که البته فرصتی برای جواب دادن نبود و هردويمان با اشاره بازجوها چشم بندمان را پائين تر کشيديم و به راه خويش کورمال کورمال ادامه داديم!

در همين گذرها بود که يکبار هم دزدکی از زير چشم بند احمد زيدآبادی و لطيف صفری و اکبر گنجی را هم ديدم!

شبهای بند ۲۴۰ ٬شبهای عجيب وبيادماندنی ای بود صدای آواز زندانی خانمی که از هر غروب شروع می کرد به خواندن و عجب غمگين و زيبا هم می خواند...من از اون آسمون آبی می خوام من ازاون شبهای مهتابی می خوام....از گوشه ديگر صدای گريه های دلريش يک زندانی که نمی دانم از چی بريده بود و اينهمه دل پرغصه داشت و فريادهای گاه وبی گاه سربازها که از اين برجک به آن برجک برای همديگر پيغام می فرستادندو صدای چک چک شيرهای دستشوئی سلولها و قدمهای منظم نگهبان در راهرو...و سيل افکاری که مدام به ذهنت می آمد و آينده نامحتومی که نمی دانستی چيست؟

هر چه از خاطرات آنجا بگويم کم گفته ام ٬اما نيت اين قلم از اين يادداشت بازکاوی آن خاطرات نيست ٬مسئول اين بند امنيتی جوانکی بود حدود ۳۰ تا ۴۰ سال ريز نقش و لاغر اندام باقدی نسبتا کوتاه و عينکی فتوکروميک بنام «ملاحسيني» (همانی که ناجوانمردانه به مشتی سرباز روز اعزام اکبر گنجی به دادگاه کنفرانس برلين برای پوشاندن لباس زندان بر تنش و مخالفت وی بزور بر دستش دستبند زد و به زير ضربات باتوم گرفتش و لباس را بر تنش پوشاندند) ، اولين بار که ديدمش٬آمده بود دم در سلول و گفت:بايد موهای سرت را بتراشی ٬مخالفت کردم ٬رفت با دوسرباز و باتوم آمدند! ظاهرا چاره ای نبود ٬تسليم شدم و باقی ماجرا من بودم و سر از ته تراشيده شده!

کارش حساب و کتاب نداشت و انگار که کل شبانه روز را در آن بند سر می کرد بعدها که ايام بازجويی و انفرادی ام تمام شد و به سالن های عمومی که در اوين آموزشگاه شهيد کچويی خوانده می شود منتقل شدم باز هم از شر «ملاحسيني» خلاصی نداشتيم چرا که وی بر تمام کارهای زندانيان سياسی و مطبوعاتی نظارت تام و تمام داشت از ملاقات با وکلا تا اعزام به دادگاه و حتی ملاقات با خانواده هايمان نيز بايد با اجازه و گاهی هم با حضور ايشان صورت می گرفت.

يک ملا حسينی بود و يک زندان اوين يکهو می ديدی که با مشتی سرباز و مامور می ريخت تو سالن و تمام زندگی و اسباب و اثاثيه زندانيان را زيرو بالا می کرد و می رفت وهر دفعه به دلخواهش يک چيز را ممنوع می کرد يک روز روزنامه را ممنوع می کرد و روز ديگرکاغذ و قلم را يکبار ليوان شيشه ای و بار ديگر ناخنگير و....

کل زندانيان اوين انگار حکم برده رابرایش داشتند و ايشان هم حتما خود را صاحبان این برده ها می دانستند !

در اواخر ايامی که در زندان اوين بودم بی هيچ مقدمه ای خبر آوردند که «قطبي» رئيس زندان اوين عوض شده است و فردی ديگر به گمانم « خانی » نام بجای او رئيس زندان شده است و بعدش هم خبر آمد که ملا حسينی هم عوض شده است...

موجی از شادی در بين تمام زندانيان پيچيد ٬شايد از خبر آزادی شان هم اينقدر خوشحال نمی شدند پيچيده بود که به وی مسئوليت مهمتری داده اند...

پيمانه من هم انگاری پرشده بود و چند روز بعدش آزاد شدم خبر انتصاب قطبی به عنوان رئيس سازمان زندانهای استان قم را در روزنامه ديدم خيلی دلم می خواست بدانم که ملاحسينی هم کجاست و چه می کند ؟ تا اينکه يکروز از يکی دوستانم شنيدم که وی هم محلی و هم مسجدی قطبی بوده و صرفا بر اساس رفاقت با وی اين پست به وی داده شده بوده و چون نام خوشی هم از خود بجای نمی گذارد و بخاطر شکايتهای زيادی هم که از وی شده بود و نامش بر سر زبانها افتاده بوده وقتی هم که قطبی به قم منتقل می شود ديگر وی را با خود نبرده است و روز ديگری هم خبر آوردند که وی در صندوق قرض الحسنه مسجد دارالسلام مشغول به کار است.

چند ماهی از اين اخبار گذشت دانشگاه زاهدان مرا برای شرکت در مراسم پاسداشت اصلاح طلبان دربند دعوت کرده بود موقع برگشت در فرودگاه مهرآباد وقتی برای رفتن به خانه مقابل ترمينال ايستاده بودم در ميان مسافران و رانندگان جوانی را ديدم حدود۳۰ تا ۴۰ سال ريز نقش و لاغر اندام باقدی نسبتا کوتاه و عينکی فتوکروميک و... بله خود ملاحسينی بود که می گفت:سواری دربست !

تا مرا ديد آمد خود را عقب بکشد که ديگر دير شده بود و چشم در چشم بوديم و برای دست به سر کردن همديگر دير شده بود !!

سلام و عليکی ردوبدل شد و پرسيد چه ميکنی؟ گفتم هيچ !به شغل مشکوک روزنامه نگاری مشغولم ! شما چه می کنيد؟ نگاهی کرد و گفت ما هم هيچ می بينی که!

خدا نگهداری گفتم واز کنارش گذشتم و او هم مسافری سوار کرد و در شلوغی ترمينال گم شد و من هم بسوی خانه روان ودر اين فکر بودم که چه کسی فکر می کرد سرنوشت ملاحسينی با آن ادعا و قدرت بی حدومرزش به اينجا ختم شود؟

امروز که اين يادداشت را در ذهنم مرور می کردم با خودم گفتم این که شاید کوچکترین دیکتاتوری بود که عاقبتش به این جا کشید ، مثلا چه کسی فکر می کرد بن علی و مبارک و قذافی کارشان به اینجاها بکشد و واقعا عاقبت خامنه ای و اعوان و انصار آنها که این روزها خود را حاکم بنامنازع ایران می دانند به کجا می کشد ؟ ...

برچسبها: دغدغه های فکری, روشنگری

Farshad Ebrahimi© 25.2.11 | | |

من هم می نویسم زلت
2011/02/23

«ذلت» رو با "ز" نوشتی و رفتی...

چه افتخاری نصیبت شد ای جوانمرد ...

جوانمردی که از تبار حسین فهمیده ها بودی و حتی نخواستی بفهمی «ذلت» رو با چه "ز"ای می‌نویسند...

اما هرچه که بودی "ذلت" را به زیر پا گرفتی و رفتی

رفتی و چه ایستاده هم رفتی

مبارکت باشد این تعبیر آرزویت

...

برچسبها: مقالات و مجادلات

Farshad Ebrahimi© 23.2.11 | | |

عکسی که هزاران بار باید دید
2011/02/21

در اوج حضور مردم در کف خیابان ها و آنجایی که دیگر وضعیت از زرد و خاکستری و قرمز برای نظام به سیاهی گرائیده بود و اوضاع برایشان تیره و تار گشته بود و حقیقتا کارگزاران سپاه و رهبری و ریاست جمهوری در کنترل اوضاع دچار سردرگمی شدیدی شده بود، آنجایی که دیگر از چنینینم و چنانیم سپاه و از قرارگاه ثارالله و گردان های عاشورا و الزهرا و ذوب شدگان در ولایت فقیه خبری نبود آنجایی که رژیم به استیصال افتاده بود آنجا بود که سعی کرد هر چه داشت و نداشت به صحنه بیاورد.

در وصف این تصویر هر چه بنویسیم کم است. نوجوانانی دوازده سیزده ساله ، باطوم به دست مشغول بستنی خوردن هستند ، آنها که هیچ چیز از سیاست و اینکه برای چه باطوم به دست گرفته اند نمیدانند و عکس به خوبی نشان می دهد که این نوجوانان در عالمی دیگر سیر می کنند و بدون تردید در فشاری مضاعف باطوم های خود را بر زمین خواهند انداخت. این تصویر به خوبی نشان می دهد که حاکمیت در میان هواداران خود تا چه حد ریزش داشته است و همینطور اینکه تمام توان خود را به صحنه آورده است لذا در اثر کمبود نیرو سعی نموده دست به دامان اینچنین نوجوانانی گردد.

برچسبها: مقالات و مجادلات

Farshad Ebrahimi© 21.2.11 | | |

زین الدین انصاری ، پسر خاله شهید ژاله کیست ؟
2011/02/18

در خصوص وقایع اخیر و شهید دزدی جریان حاکم اخبار و گزارش‌ها و تحلیل‌ها را حتما خوانده اید و دیده اید . در مورد شهید صانع ژاله و صدور آن کارت عضویت جعلی بسیجی هم حتما مطالبی را خوانده اید یا شنیده‌اید .

در این رابطه نام " زین الدین انصاری " پسرخاله شهید ژاله که مسبب اصلی صدور کارت بسیجی وی است بارها مطرح شده و همین فرد است که مصاحبه‌ای را با صدا و سیما انجام می دهد و رسانه ملی هم با ترفند خاصی سعی در القاء این موضوع دارد که نامبرده پدر شهید ژاله است . اما بد نیست بدانیم این فرد واقعا کیست؟

زین الدین انصاری کیست ؟

زین الدین انصاری که نام خود را در نامه‌هایش "زین العابدین انصاری" می نویسد اهل پاوه و سنی مذهب می باشد که در این شهر به " زینه " معروف است . بر خلاف رسانه‌های جنبش سبز که برخی او را سردار سپاه و برخی کارمند اداره اطلاعات معرفی می کنند وی کارمند آموزش و پرورش بود که چند سالی است بازنشسته شده است . تا قبل از دوم خرداد ۷۶ وی در حراست آموزش و پرورش پاوه اشتغال داشت ، در آن زمان وی با علی احمد باباخاص که هم رئیس حراست آموزش و پرورش بود و هم با نهادهای امنیتی منجمله اداره اطلاعات و اطلاعات سپاه ارتباط داشت همکاری می کرد بعد از این که باباخاص به عنوان فرماندار دیواندره منصوب شد ، انصاری همه کاره حراست شد . بعد از دوم خرداد وی از مسئولیت حراست عزل شد اما توسط نهادهای امنیتی خصوصا اداره اطلاعات پاوه شدیدا حمایت می شد . با فشار اداره اطلاعات وی مجددا به سمت مسئول بازرسی آموزش و پرورش منصوب گردید .

انصاری از همکاران نزدیک و مخبران درجه یک اداره اطلاعات پاوه است که اکثر ماموریت‌های ویژه آنان را انجام می دهد . با سپاه و بسیج همکاری نزدیک دارد و بالاترین عنوان را در بسیج این شهرستان داراست . مسئول و منبع گزینش و استخدام این شهر است و هر کسی که بخواهد در ارگانها یا ادارات دولتی پاوه و بخش‌های تابعه استخدام شود باید حتما از سوی زینه انصاری تایید گردد . دائما مسلح است و از سوی نهادهای امنیتی هم تغذیه مالی می شود .

پاوه یک شهر مذهبی است صد درصد مردم آن اهل تسنن و پیرو مذهب شافعی می باشند به جز چند نفر از مسئولان شهر یک خانواده شیعه هم در آنجا زندگی نمی کنند . محافل مذهبی این شهر خصوصا "کانون قرآن" ، شورای شمس و طرفداران اخوان المسلمین شدیدا تحت نظر اداره اطلاعات هستند . مذهبی بودن در پاوه یکی از دلایل رد صلاحیت افراد برای استخدام و گزینش هاست اما جالب اینجاست که جمهوری اسلامی روی حافظ کل قرآن بودن شهید ژاله مانور می دهد و آن را یکی از دلایل بسیجی بودن وی قلمداد می کند . اصولا در پاوه همه مردم مخالف نظام جمهوری اسلامی هستند افرادی که با دستگاههای امنیتی نظام همکاری می کنند کم و انگشت شمارند به جز افراد معدودی همچون زین الدین انصاری و برخی افراد قاچاقچی که ناگزیرند برای حل مشکلات خود با امنیتی چی‌ها همکاری کنند کسی تمایل به همکاری با این نهادها ندارد به همین دلیل است که همکاران نهادهای امنیتی خیلی زود شناسایی می شوند . این افراد از سوی مردم مطرودند اما مردم از آنان می ترسند .

خانواده ژاله در پاوه از خانواده‌های اصیل و خوش نام این شهر هستند که مورد احترام مردم می باشند . دلیل اصلی مورد احترام بودنشان هم این است که روی خوشی به نظام جمهوری اسلامی و دستگاههای امنیتی این شهر ندارند .

برچسبها: روشنگری

Farshad Ebrahimi© 18.2.11 | | |

! انقلاب را اشغال کردند اما جمعیت به آزادی خواهد رسید
2011/02/15

روز بیست و پنجم بهمن‌ماه، روزی که بعد از ماهها دوباره مردم طعم شیرین با هم بودن را چشیدند به پایان رسید ، دوشنبه روز سبز دیگری بود که باردیگر یک شادی جمعی، یک امید مضاعف به آینده و یک تجدید عهد دوباره با امید که پس از ۲۰ ماه، بار دیگر زنده بودن این امید و جنبش را به همه‌ی کسانی که چشم دیدن حیات جنبش سبز را ندارند، ثابت کرد. اما هنوز کارهای نکرده‌ای هم باقی است.

اولین نکته زیبا و معنوی این روز و راهپیمایی ۲۵ بهمن مسیر پرمعنا و نمادین انقلاب تا آزادی، بود ! دوشنبه گرچه جمعیت ملتهب و معترض از امام حسین در انقلاب به بن‌بست چکمه پوشان رسیدند و هزاران هزار مامور موتورسوار و باتوم به دست، انقلاب اسلامی را اشغال کرده بودند تا از راهی شدن سیل جمعیت به سمت آزادی جلوگیری کنند. همین بیان نمادین، برای اتفاقی که امروز در تهران افتاد، کافی است !

امروز در تهران ۲۵ خرداد تکرار شد. این توصیف را بسیاری از کسانی که در ساعات عصر روز ۲۵ بهمن در خیابان‌ها بودند، با هم تکرار می‌کردند. آنها جمعیتی را که می‌دیدند، با سومین روز پس از کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ مقایسه می‌کردند و بسیار شنیده می‌شد که به هم بگویند: اگر جلوی مردم را نمی‌گرفتند و می گذاشتند به آزادی برسند …

در عاشورای امسال که مجموعه فیلمهای جامعی از اتفاقات عاشورای سال گذشته در اینترنت منتشر شد، بسیاری از کسانی که این فیلم را دیدند، اذعان کردند که اگر این مجموعه فیلمها همان زمان به دست مردم رسیده بود، فضاسازی رسانه‌ای صداوسیمای دروغ ناکام می‌ماند. اکنون که راهپیمایی ۲۵ بهمن، با وجود سرکوب گسترده، به یک قدرت‌نمایی آشکار و غیر قابل انکار از سوی سبزها تبدیل شده، باید این سرمایه را حفظ کرد. راه حفظ این سرمایه‌ی بزرگ نیز ایفای رسالت زینبی است. بخش خبری پر از دروغ صداوسیما (بیست و سی) امشب با پخش فیلمها و تصاویری از آتش زدن چند سطل آشغال که کاملا با فضای حاکم بر راهپیمایی آرام و مسالمت‌آمیز متفاوت بود، ادعا کرد که فتنه‌گران باز شعارهای ضد نظام سر دادند، به امام راحل اهانت کردند! و در نهایت هم فیلمی از تظاهرات چند ده نفر علیه راهپیمایی امروز را پخش کرد که فیلمبردار آن، عامدانه حضور نیروهای نظامی و ضدشورش در حمایت از این گروه را خارج از کادر قرار داده بود.

اینها همه در حالی بود که تجمعات امروز معترضان در برخی کشورهای منطقه، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های وابسته به دولت مستقر داشته است تجمعاتی که تعداد آنها در بهترین حالت، چندین برابر کمتر از حضور امروز شهروندان تهرانی در خیابان‌ها بود.

این رسانه‌ها تصاویر و فیلمهای اعتراضات در الجزایر، یمن و بحرین را در حالی پخش کردند که در ایران، نه تنها هیچ‌کسی غیر از نیروهای اطلاعاتی حق فیلمبرداری از اعتراضات خیابانی را ندارد، بلکه فیلمبرداری با موبایل‌ها و دوربین‌های کوچک شخصی نیز با برخوردهای شدید و خشونت‌آمیز ماموران مواجه می‌شود و حتی کسی حق عکس گرفتن از رفتارهای غیر انسانی برخی ماموران لباس شخصی هم ندارد.

به نظر می‌رسد که رسانه‌های دروغ و فریب باز هم قصد دارند واقعیت را تحریف کنند و صحنه‌های زیبایی را که هزاران هزار ایرانی سبز هم دیدند و هم در خلق ان حضور داشتند، قلب کنند و وارونه جلوه دهند.

مردم هوشیار خود می‌دانند که در برابر موج فریبکاری‌های ساعت‌ها و روزهای آینده، چه باید بکنند. رسالت زینبی، وظیفه‌ی آگاهی‌بخشی و لزوم مقابله با دروغ‌پردازی‌های در دستور کار رسانه‌های وابسته به دولت، تعطیلی‌بردار نیست و شکوه ۲۵ بهمن را تنها با تثبیت تصویر واقعی آن در افکار عمومی می‌توان تکمیل کرد و نیز تا رسیدن به عدالت و آزادی ادامه داد.

در اول از همه دوستان و بچه های خوبی که از روزها ی پیش در تهران با همه سختی ها و خطراتی که احتمالش زیاد بود قرار شده بود اخبار را به سرعت با پیامک و ایمیل به خارج برسانند تا لا اقل ما که در این ور هستیم و دستمان کوتاه است تا درکنارشان آزادی را فریاد بزنیم بتوانیم پژواک صدایشان باشیم تشکر بی حد و حصر می نمایم .

احساس کردم اخبار امروز را که دوستان از ایران فرستادند و توئیت کردم را اینجا هم همه شان رابازپخش نمایم که بماند برای یادگاری هم که شده تا ثبت شود در جایی که هر از گاهی بیائیم و بخوانیم و یادمان نرود که در « حماسه بیست و پنج بهمن » مردم با دست خالی دیکتاتور زمانه را رسوا کردند .