در سایت جنبش راه سبز ( جرس) مقاله ای منتشر شد که می توانید اینجا بخوانید (+) ، این مقاله که بقلم فردی بنام امید سبزینه منتشر شده است ، نه تنها با هیچ کدام از مقالات این سایت نزدیکی ندارد بلکه در خود آن نیز نقض غرضی آشکار شده است .
ادبیات یادداشت قبل از آنکه برای اصحاب جرس باشد بیشتر به اهالی کیهان و فارس و رجا نیوز می ماند که در یک یادداشت پنج پاراگرافی دهها اتهام ریز و درشت را نثار صدها کاربر بالاترین نموده است .
این شیوه در نوشتار نه تنها در خور سایتی که مبشر جنبش سبز است نیست بلکه باید از خطوط قرمز آنها باشد ، اتهام زنی و فرافکنی شیوه مستبدان است نه سبزهایی که اعتقاد دارند " ادب مرد به زدولت اوست " .
نویسنده این یادداشت معتقد است که عمده مشترکین و کاربران بالاترین " خارج نشین اند که خودشان جرات به خیابان آمدن را ندارند و فقط با لینکهای تحریک آمیز جنبش مردم را می خواهند به خشونت بکشند " ....
کسی که در خانه شیشه ای نشسته است حق ندارد به سوی دیگران سنگ پرتاب کند ! و سئوال اینجاست که مگر عمده گردانندگان جرس کجا هستند ؟ عمده نویسندگان جرس در کجا زندگی می کنند ؟ جز این است که امروز همه ما آوارگان و تبعیدیانی هستیم که محصول این دیکتاتوری بزرگ هستیم ؟ آیا این صحیح است که در این مقطع زمانی خاص به این مباحث تفرقه افکنانه دامن زده شود ؟
در این یادداشت بواقع سخیف باز ما شاهد رد پای ادبیات کیهانی هستیم که به مثله کردن مبارزان و جنبش سبز پرداخته و برچسب مجاهد و سلطنت طلب و تجزیه خواه و عافیت نشین را نثار آنها می کند .
" امید سبزینه " پس از ایراد اتهامات ریز و درشت در آخر به شیوه ای کاملا کودکانه و کاسبکارانه به تبلیغ جرس می پردازد و اینکه " به جای این سایت (بالاترین) از سایر سایتهای اطلاع رسانی دیگر مانند راه سبز (جرس) که اخبار موثق می دهند و دنباله رو افراد نژادپرست و افراطی نیستند میتوان استفاده کرد. در این سایت اندیشمندان زیادی مقاله می نویسند که در رشد فکری جامعه می تواند موثر باشد."
هرچه که می خوانم می بینم این یادداشت ، ادبیات دوستانمان در جرس نیست و امیدوارم که جرس نیز مثل قلم و کلمه و ... هک شده باشد یا این نویسنده نفوذی ای بیش نباشد .
امروز همه ما درگیر نبرد با یک دیکتاتوریی هستیم که هزار رنگ و هزار شکل دارد پس باید بیش از پیش آگاه باشیم و با دامن زدن به مباحثی چون داخلی ها و خارج نشین ها شکاف عظیمی ای در این جنبش وارد نکنیم .
درست است که ما امروز متاسفانه و شوربختانه خارج نشین هستیم اما بخش اعظم ما "خارج نشینان " نه از عافیت و خوشگذرانی خارج نشین شده ایم که هر کداممان سهممان از همه وطن کوله پشتی ای شد که شبانه بستیم و از میهن گریختیم .
ما امروز در کنار دیگر هموطنانمان در ایران نیستیم تا فریاد بزنیم و باتوم بخوریم و با گاز اشک آور گریان شویم و کهریزک را تجربه کنیم ، اما بسیاری از ما خارج نشینان امروزی نیزکم در اوین و دهها زندان بی نام و نشان دیگر نه یک بار که دهها بار این طعم تلخ را تجربه کرده ایم .
ما خارج نشینیم اما عافیت طلب نیستیم ، ما نیز هفت ماه در گرمای تابستان و سرمای زمستان با این جنبش در خیابانها و راهپیمایی ها و تحصن ها و ...زندگی کرده ایم و لحظه ای از رسالت بزرگی که این روزها بردوشمان است و آن رساندن فریاد هموطنانمان در داخل کشور به گوش جهانیان است غافل نبودیم !
نه این یادداشت کار جرس نبوده است ...
برچسبها: مقالات و مجادلات
Amir Farshad Ebrahimi©
28.1.10 |
|
|
0 Comments:
