تازه از زندان آزاد شده بودم و درگیر ثبت نام و کارهای دانشگاهم بودم ، بخاطر پرونده قضائی ام و غیبت دو ساله از دانشگاه اخراجم کرده بودند و کارم شده بود رفت و آمد بین دانشکده حقوق و ساختمان مرکزی دانشگاه تهران و سازمان دانشجویی حالا این وسط داشته باشید که هرجا می رفتم از منشی گرفته تا مسئول و مدیر کل اول باید می نشستم برایش از سیر تا پیاز را توضیح میدادم که پرونده نوارسازان چه بود و چه می شد و به سئوالات بسیاری که خیلی دلشون می خواست بدونند در محفل قدرت جمهوری اسلامی چه میگذرد و حالا کسی پیدا شده که میتوانند جرات پیدا کنند ازش بپرسند ! در همین گیرو دار من گرفتاری دیگری هم داشتم تعدادی از این تازه به دوران رسیده ها و بهتر بگویم جوجه حزب اللهی های دانشکده و دانشکده های اطراف عصرها و یا وقتهایی که می دیدند سر در دانشکده حقوق و علوم سیاسی شلوغ هست و میتوانند عرض و اندامی کنند و خودشان را بقول معروف مطرح کنند می آمدند آنجا می ایستادند تا موقعی که من میخواستم بروم یا بیایم جلوی من را بگیرند و شروع کنند به دفاع از حزب الله و یا اینکه چرا مثلا گفتی حسین الله کرم فلان غلط را کرده ! (جالب اینجا بود که این جوجه ها را نه من می شناختم و نه مطمئنم اگر مثلا حسین الله کرم از بغلشان رد می شد اصلا می شناختنش ! اینها از قماش آن آدمهایی بودند مثل سعید عسگر که از بسیجی بودن و رزمنده بودن فقط ریش گذاشتن و چفیه و شلوار بسیجی پوشیدنش را بلد بودند !) و حالا می خواستن با لگد زدن به من مثلا خودشان را حزب اللهی معرفی کنند و معروف شوند ، از قضا من چند باری هم افتادم در این دام می ایستادم و با آنها بحث می کردم و عنوان و دلیل و برهان می آوردم و چند باری هم کارمان کشید به درگیری و گلاویز شدن ! . تا اینکه خلاصه اصل قصه دستم آمد و دیدم بهترین کار بی محلی است و اینها اصلا می آیند که درگیر شوندو یا لگد پراکنی و فحاشی کنند و بقول معروف بعد بروند برای دوستاشون تعریف کنند که آره امروز تو دانشگاه امیر فرشاد ابراهیمی را دیدیم و حالشو گرفتیم و .... این بود که ترجیح می دادم هر وقت این جوجه ها رو می دیدم از در کتابخانه دانشکده و یا در پشتی بروم ! البته دوستان این شرح ماوقع آن جوجه بسیجی ها بود در ایران اما گمان نکنید که در خارج از کشور هم و حتی در میان همین اپوزیسیون هم از آن جوجه ها نیست که هست و تا دلتان هم بخواهد هست اگر یادتان باشد چند ماه پیش من از این قماش برایتان گفتم، بزمجه هایی که کارشان فقط لگد زدن هست و با لگد زدن به دیگران و آدمها و جریانهای معروف در صددند تا برای خودشان نام و احتمالا نانی فراهم کنند همه جا هم هستند در اینترنت در جلسات و محافل در راهپیمائی ها و ... از قدیم هم گفتند آزموده را آزمودن خطاست و یا اینکه آدم عاقل دوبار از یک سوراخ گزیده نمی شود ، بهترین جواب برای این افراد خاموشی است ، حالا می خواهد از قماش فحاش "اسدیان ها " باشد و یا نه از تیر و طایفه " مصداقی ها " که من از این حرفها نه ناراحت می شوم و نه دلسرد همین جا با افتخار می گویم : « بسیار بسیار خرسند و شاکر هستم که دشمنان من یا از نوکران جمهوری اسلامی هستند و یا از چاکران مجاهدین خلق !و یا بی مایگان و افرادی که مثلا در سوابق مبارزاتی و اتفاقات پر افتخار دوران مبارزه و تبعیدشان این هست که الکلی شده اند و هر روز زن و بچه شان را زیر مشت و لگد میگیرند یا اینکه مشهورند به هزار عمل غیر اخلاقی و دروغگویی از دزدی از دخل فلان مغازه گرفته تا هزار کثافتکاری وبی بندوباری جنسی !» اما حالا اینها را گفتم فکر نکنید منظورم این هست که این مخالفان من هستند و من هم امام زاده و طیب و طاهر نه من هم عیب و ایراد دارم َو از قدیم هم گفته اند دیکته نانوشته غلط ندارد ، من هم ممکن هست دچار لغزش و اشتباه شوم و همیشه هم آماده پاسخگویی هستم و همواره هم گفتم از روشنگری و روشن سازی استقبال می کنم گواهش هم همین که همیشه سعی می کنم نامه ای را بی جواب نگذارم و به هر دعوتی در جلسات و سخنرانی های سازنده در این مورد جواب مثت داده ام اما جواب ابلهان همان خاموشی است ! . باقی بقایتان

پی نوشت : دوستان عزیز قالب جدید وبلاگ امیدوارم مورد نظرتان قرار گیرد و چنانچه ایرادی رامشاهده کردید حتما مرا در جریان بگذارید . همین جا از دوستان عزیزم پویا و فیاض هم تشکر میکنم که لطفشان در این مورد شامل حال من شد .

کاندیدای اصولگرای مردمی کمی هم خاکی ! آقای محمد مایلی کهن که معرف حضور می باشند ؟ ایشان از چهره های هوادار آقای احمدی نژاد است و در همین انتخابات اخیر کاندیدا شده بودند و شعارشان عدالت اجتماعی و مبارزه با سرمایه داری بود ، ادعایشان این است که اگر مدیدیرت کشور مدیریت حزب الله شود همه چیز گل می شود و کشور گل و بلبل می شود چرا که فقط حزب اللهی ها – یعنی خودش هم – فکر غارت و چپاول نیستند در سخنرانی های انتخاباتی ایشان یکی از اصلی ترین حرفهایش این بود که من با اتوبوس به محل کارم می روم و مردمی هستم (و رمز موفقیت من همین است (دوازدهم اسفند ویزه نامه انتخاباتی روزنامه رسالت صفحه 14 سخنرانی مایلی کهن در میان مردم اسلامشهر : من از میان مردم هستم ) – آخیش دلم سوخت یعنی یه پیکان مدل پنجاه و چهار هم نداره ! – حالا همین یک ادعای آخری این آقا و دیگر حضرات را با هم مرور کنیم اگر شما به پورتال ستاد انتخابات کل کشور مراجعه نمائید (اینجا) اسامی کاندیداها و شماره ملی همه این حضرات هست میتوانید با یادداشت شماره ملی این آقایان سپس بروید به سایت فروش دولتی ( یعنی سهمیه ویژه ) ایران خودرو (اینجا) و یک جستجوی ساده کنید کد ملی آقایان را وارد نمائید ، به طور مثال کد ملی آقای محمد مایلی کهن را بزنید کد ایشان این می باشد 2648798102 و نتایج را مشاهده کنید ! بله در همان زمانی که ایشان ادعا دارند با اتوبوس به محل کارشان می رفتند ، یکدستگاه پژو آریان 1600 ، یکدستگاه سمند ، یکدستگاه تندر 90 ، یکدستگاه پژو پارس ، یکدستگاه سورن با سهمیه ویژه از بیت المال دریافت نموده اند . صداقت این آقایان واقعا ستودنی نیست ؟

وقتی شانس در خونه آدم رو میزنه آقای جمال خضری یک ویلون نواز است ! ایشان احساس می کند در ایران آینده ای ندارد می رود پاسپورت میگیرد و خلاصه ویزایی جور می کند و به فرانسه می آید در همان دم تقاضای پناهندگی سیاسی می دهد خلاصه رسیدگی می کنند و پس از مدتها به درخواست پناهندگی ایشان جواب رد می دهند و می گویند شما تحت هیچ گونه فشار سیاسی و یا محدودیتی قرار نگرفته اید پس بروید رد کارتان ایشان دیپورتی می گیرند و به کشور برمیگردند آقای خضری عزیز در همین انتخابات اخیر مجلس تصمیم میگیرد برود کاندیدا بشود و چون مطمئن بوده که رد صلاحیت می شود در نظر داشته تا با همان برگه رد صلاحیتش دوباره برود درخواست پناهندگی مجدد بدهد اما از آنجا که این دنیا بازیهای زیبایی دارد و در جمهوری اسلامی هم هیچی حساب و کتاب ندارد میزند و صلاحیت ایشان تائید می شود ! جمال خان در برابر کار انجام شده قرار میگیرد و دست از پا درازتر می گوید ای بکشی شانس تیرم به هدف نخورد انتخابات می شود و دست بر قضا ایشان در حوزه نقده و اشنویه می شود یکی از معروفترین کاندیداها که اهل هنر و ویلون هست و گفته می شود که خضری جان الان با فاصله بیش از 3 هزار رایی با رقیبش شانس اول پیروزی در دور دوم را دارد . خبر این معجزه را میتوانید اینجا بخوانید ! دشمن ، دشمن ، دشمن : یک تحقیق جالب دیگر بروید سایت مقام معظم رهبری ! بعد واژه دشمن را جستجو کنید ! نتیجه بسیار جالب هست نگاه کنید ! چیزی بیش از هشتصد صفحه و بالغ بر بیش از پنجاه هزار بار تکرار شده است !( اینجا را نگاه کنید ). چقدر این آقا علی از دشمن خوشش می آید ؟!

امروز با خود می گویم آن لوح و فرمان محفوظ در شنهای روان فکه هنوز هم برجاست نه بر آن تیرک چوبی که نوشته شده است مقتل شهید سید مرتضی آوینی که زیارتگه عشاق اوست بلکه در همان زمان جاری در خاطره ها ، اما مگر چشم و گوش زمینی ای هم هست که راز مقتل فکه را دریابد و زمینی بماند ؟ باد می وزد و شنها روانند و شقایقها پژمرده می شوند اما عشق اما حقیقت اما راز ، ماندگار خواهد بود . آنکه در بطن این فضا روی داده ماندگار ماندگار خواهد بود که همه جز بهانه ای برای کرشمه دوست نیست و همه عالم نه آنکه فکه و فکه ها بهانه ظهور همین حقیقت است و جنگ همچنان برپاست ، جنگ فقر و غنا ، جنگ حق و باطل مگر نه اینکه کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا ؟ و عاشقان در حسرت آن قافله عشق و راهپیمایی آسمان در انتظارند ....

پانزدهمین سالگرد عروج عاشقانه هنرمند عرصه جهاد و شهادت سید مرتضی آوینی بر همه عاشقانش مبارکباد !

مرتضي آويني در يك نگاه : سيدمرتضي آويني در شهريور سال 1326 در شهر ري به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي و متوسطه‌ي خود را در شهرهاي زنجان، كرمان و تهران به پايان رساند. سپس به عنوان دانشجوي معماري وارد دانشكده‌ي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران شد. او از كودكي با هنر انس داشت. شعر مي‌ سرود، داستان و مقاله مي‌نوشت و نقاشي مي‌كرد. معماري را با علاقه‌ي زياد يادگرفت،‌ ولي بعد از پيروزي انقلاب بنا به ضرورت‌هاي انقلاب آن را كنار گذاشت و به فیلمسازی پرداخت.از اولين كارهاي او در گروه جهاد مي‌توان به مجموعه‌ي شش‌روز در تركمن صحرا، سيل خوزستان و مجموعه‌ي مستند خان‌گزيده‌ها اشاره كرد. گروه جهاد اولين گروهي بود كه بلافاصله بعد از شروع جنگ به جبهه رفت. دو نفر از اعضاي گروه در همان روزهاي اول جنگ در قصر شيرين اسير شدند و نفر سوم، در حالي‌كه تير به شانه‌‌اش خورده بود، از حلقه‌ي محاصره گريخت.يك هفته‌اي نگذشته بود كه خرمشهر سقوط كرد و گروه كه تازه توانسته بود شكل دوباره به خود بگيرد، راهي منطقه شد.آن‌ها در جستجوي حقيقت ماجرا به خرمشهر و آبادان رفتند كه سخت در محاصره بود. توليد مجموعه‌ي «حقيقت» اين‌گونه آغاز شد.كار گروه جهاد در جبهه‌ها ادامه يافت. عمليات والفجر هشت كه شروع شد، گروه ديگر منسجم و منظم شده بود. همين شد كه مجموعه‌ي تلويزيوني «روايت فتح» در همان حال و هوا شكل گرفت و تا آخر جنگ هم ادامه پيدا كرد. آويني مي‌گويد «انگيزش دروني هنرمنداني كه در واحد تلويزيوني جهاد سازندگي جمع آمده بودند، آن‌ها را به جبهه‌هاي دفاع مقدس مي‌كشاند، نه وظايف و تعهدات اداري. روح كارمندي نمي‌توانست در اين عرصه منشأ فعل و اثر باشد. گروه‌هاي فيلم‌برداري ما با همان انگيزه‌‌هايي كه رزم‌آوران را به جبهه كشانده بود كار مي‌كردند... اين‌جا عرصه‌اي نبود كه فقط پاي تكنيك و يا هنر درميان باشد.»با پايان جنگ و در فاصله‌ي سال‌هاي پايان جنگ و تأسيس مؤسسه‌ي روايت فتح،‌ آويني نوعي فعاليت هنري‌ـ ‌مطبوعاتي را تجربه كرد. او در اين دوره به سينما،‌ هنر،‌ فرهنگ واحد جهاني و مواجهه‌ي آن با مسائل مختلف فكر مي‌كرد.حاصل همه‌ي آن فكر كردن‌ها، تحقيق‌ها و مباحثات،‌ نوشته‌هايي است كه از او به جا مانده. تأملاتي در ماهيت سينما كه در فصل‌نامه‌ي فارابي به چاپ رسيد و بعد مقالاتي با عناوين جذابيت در سينما، آينه‌ي جادو، قاب تصوير و زبان سينما و ... كه از فروردين سال 1368 در ماهنامه‌ي هنري سوره منتشر ‌مي‌شد. مجموعه‌ي اين مقالات در كتاب آينه‌ي جادو كه جلد اول از مجموعه‌ي مقالات و نقدهاي سينمايي اوست جمع آوري شد.هرچند آشنايي با سينما در طول مدت بيش از ده سال مستندسازي و تجارب او در زمينه‌ي كارگرداني مستند و به‌خصوص مونتاژ باعث شد كه قبل از هر چيز به سينما بپردازد، ولي فكر‌ها و حرف‌هاي او بيش‌تر از اين‌ها بود. او در كنار تأليف مقالات تئوريك درباره‌ي ماهيت سينما و نقد سينماي ايران و جهان، مقالات متعددي درمورد حقيقت هنر، هنر و عرفان،‌ هنر جديد اعم از رمان،‌ نقاشي، گرافيك، تئاتر، هنرسنتی و ... تأليف كرد كه بيش‌تر آن‌ها در ماهنامه‌ي سوره به چاپ رسيد. طي همين دوران در خصوص مباني سياسي‌ـ ‌اعتقادي نظام اسلامي وجمهوريت و اسلاميت و فرهنگ و سينماي ديني در مقابله با فرهنگ واحد جهاني و موضوعات ديگررا به چالش کشاند که موافقان و مخالفان بسیاری را در پی داشت تا بدانجا که بارها و بارها در روزنامه های رسمی و دولتی از جمله تا حد تکفیر وی پیش رفتند و بعضا مقالات منتشر شده وی حتی از سوی دفتر رهبری - که بعدها بسیاراز نام شهید وی استفاده ها برند - ممنوع اعلام شد و شماره ای از نشریه سوره نیز خمیر گردید ! اما مرتضی اهل تحقیق بود و تفكر و تحقيق كرد تا بتواند جواب‌هايي براي همه‌ي سؤال‌هايي كه داشت پيدا كند.اواخر سال 1370 مؤسسه‌ي فرهنگي روايت فتح مجددا بازسازي شد تا به كار فيلم‌سازي مستند و سينمايي درباره‌ي دفاع مقدس بپردازد و تهيه‌‌ي مجموعه‌ي «روايت فتح» را كه بعد از پذيرش قطع‌نامه رها شده بود، ادامه دهد.

آويني و بقيه‌ي گروه، سفر به مناطق جنگي را از سر گرفتند و طي مدتي كم‌تر از يك سال، كار تهيه‌ي شش برنامه از مجموعه‌ي ده قسمتي «شهري در آسمان» را به پايان رساندند و مقدمات تهيه‌ي مجموعه‌هاي ديگري را درباره‌ي آبادان، سوسنگرد، هويزه و فكه تدارك ديدند. اگرچه مقارن با همين زمان، فعاليت‌هاي مطبوعاتي او نيز ادامه داشت.

«شهري در آسمان» كه به واقعه‌ي محاصره، سقوط و بازپس‌گيري خرمشهر مي‌پرداخت، در ماه‌هاي آخر سال 1371 از تلويزيون پخش شد، اما برنامه‌ي وي براي تكميل اين مجموعه و ساختن مجموعه‌هاي ديگر با شهادتش در روز بيستم فروردين 1372 در فكه ناتمام ماند.

مرتضی آوینی در آخرین ماههای عمر خویش در تضاد نظری بین اسلامیت و سیاست و جمهوریت گرفتار شده بود و در جامعه آنزمان مکانی برای ابراز نظرات خویش نمی دید همه بر علیه اش بودند کیهان اورا سوئ استفاده چی از خون شهدا می دانست ، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی در جدال نظری بااندیشه های او بود و صدا و سیما تنها آنچه را از او پخش میکرد که صلاح می دانستند به عنوان مثال مجموعه ارزشمندی که حاصل مجاهدت شبانه روز او در بوسنی و هرزه گوین بنام خنچر و شقایق بود را به دلایل آنکه با منافع و سیاستهای جمهوری اسلامی در منافات هست ممنوع اعلام کرد و از پخش آن سرباز می زد ، در بسیاری از محافل هنری و سینمایی نیز ممنوع القلم و ممنوع تریبون شده بود نویسندگان و روشنفکران غیر حکومتی اورا حزب اللهی و حکومتی می نامیدند و دولتی ها و حکومت نیز اورا مشکوک ! و او به واقع رفت به فکه تا به شهدا بپیوندد ، در آخرین روزهای عمر خویش علنا ابایی نداشت که بگوید : می خواهم به فکه بروم که برنگردم !

خبر فوری: "بازداشتِ خدیجه مقدم "

صبح امروز سه شنبه 20 فروردین 1387 ماموران پلیس امنیت با ورود به منزل خدیجه مقدم فعال جنبش زنان و کمپین یک میلیون امضا و از اعضای کمیته مادران کمپین، او را بازداشت و به پلیس امنیت عشرت آباد منتقل کردند. پس از بازجویی در آنجا، او به دادیاری امنیت دادگاه انقلاب برده شد و پس از بازجویی مجدد به دستور قاضی سبحانی، برای وی قرار بازداشت موقت و وثیقه صادر شد. خدیجه مقدم را برای انجام مراحل اداری، دوباره به پلیس امنیت برده و سپس به بازداشتگاه وزرا منتقل شده است .